porusz umysl porusz umysl

 

Dajcie mi punkt podparcia a poruszę Ziemię!

Tak podobno powiedział Galileusz, dając do zrozumienia, że nie ma granicy dla wielkości siły. Wynika z tego, że siła jest wielkością nieograniczoną, jeżeli znajdzie się odpowiednie dla niej podparcie. Podobnie jest z granicą pamięci. Jak dotąd nie znamy w tym względzie naszych mozliwości. Wiemy natomiast, że pamięć również potrzebuje punktu podparcia! Tu mamy do dyspozycji aż dwa potężne filary, na których może się ona oprzeć.

Pierwszym filarem pamięci jest wyobraźnia. Właśnie dzięki niej dzieci potrafią bardzo szybko przyswajać nowe treści. Za wyobraźnię odpowiada praca prawej półkuli mózgu – tej, która w okresie niemowlęctwa i dzieciństwa rozwija się jako pierwsza; szybciej niż lewa. Później zaczynamy uczyć się myśleć logicznie, za co odpowiedzialna jest lewa półkula. W toku nauki coraz rzadziej używamy prawej półkuli (intuicyjnej, spontanicznej, syntetyzującej) na korzyść lewej (logicznej, planowej, analizującej). Naukę opieramy na wiedzy – czyli drugim filarze pamięci. I dobrze, bo zgromadzona wiedza jest świetnym i solidnym fundamentem dla kolejnych informacji, które chcemy zapamiętać. Niestety często przestajemy korzystać z dobrodziejstw i możliwości prawej półkuli. Ta rezygnacja z pracy wyobraźnią powoduje wytyczenie granicy zapamiętywania, poza którą trudno się przebić. Lewa półkula determinuje ilość zapamiętywanych informacji na 5 – 9, w przeciwieństwie do prawej, która ma nieograniczone możliwości w tym zakresie.